1. «Οδηγίες διαφοροποίησης της διδασκαλίας»
Οι οδηγίες διαφοροποίησης θέτουν
τις βασικές αρχές για τον σχεδιασμό μιας προσβάσιμης, διαφοροποιημένης και
συμπεριληπτικής διδασκαλίας, με στόχο την ισότιμη και ενεργό συμμετοχή όλων
των μαθητών/τριών. Βασική αφετηρία είναι ότι η διδασκαλία πρέπει να
προσαρμόζεται στο ατομικό μαθησιακό προφίλ, τις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα,
τις δυνατότητες και τον ρυθμό ανταπόκρισης κάθε μαθητή/τριας.
Η διαφοροποίηση αφορά τρεις
βασικούς άξονες: το περιεχόμενο, τη διαδικασία της μάθησης και το
μαθησιακό αποτέλεσμα/την αξιολόγηση. Στη διαδικασία περιλαμβάνονται
διαφορετικές μορφές οργάνωσης της τάξης —ατομική εργασία, δυάδες, ομάδες,
ευέλικτη ομαδοποίηση—, πολυαισθητηριακές μέθοδοι, ποικιλία διδακτικών εργαλείων
και προσβάσιμο εκπαιδευτικό υλικό. Παράλληλα, προβλέπονται διαφορετικοί τρόποι
με τους οποίους οι μαθητές μπορούν να εκφράζουν και να αποδεικνύουν τη μάθησή
τους.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ολιστική
εκπαιδευτική αξιολόγηση, η οποία περιλαμβάνει αρχική, διαμορφωτική και
τελική αξιολόγηση και πραγματοποιείται σε συνεργασία, όπου απαιτείται, με ΕΕΠ,
ΕΒΠ και άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Λαμβάνονται επίσης υπόψη οι γνωματεύσεις
του ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ./άλλων αρμόδιων δομών και το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο και οι
εμπειρίες του μαθητή.
Καθολικός Σχεδιασμός για τη Μάθηση – UDL
Κεντρική αρχή του εγγράφου
είναι ο Καθολικός Σχεδιασμός για τη Μάθηση. Η προσβασιμότητα δεν πρέπει
να αντιμετωπίζεται εκ των υστέρων. Ο εκπαιδευτικός καλείται να σχεδιάζει εξ
αρχής τη διδασκαλία ώστε να προβλέπει πολλαπλούς τρόπους αναπαράστασης
της γνώσης, έκφρασης και εμπλοκής των μαθητών.
Σημαντικό ρόλο έχει και το Εξατομικευμένο
Πρόγραμμα Εκπαίδευσης (ΕΠΕ). Ο εκπαιδευτικός πρέπει να το συμβουλεύεται
πριν από τον σχεδιασμό, καθώς μπορεί να περιλαμβάνει ειδικές ρυθμίσεις και
εύλογες προσαρμογές, όπως περισσότερο χρόνο, υποστηρικτικές τεχνολογίες ή
προσβάσιμη μορφή θεμάτων.
Το έγγραφο υπογραμμίζει επίσης
τη σημασία της συνεργασίας εκπαιδευτικών, ΕΕΠ/ΕΒΠ, οικογένειας και
υποστηρικτικών φορέων. Στη συνδιδασκαλία οι ρόλοι των εκπαιδευτικών πρέπει να
είναι ισότιμοι και όχι να ακολουθούν το σχήμα «ηγέτης–βοηθός».
Τέλος, παρέχεται εκτενές υποστηρικτικό
υλικό του ΙΕΠ: οδηγοί διαφοροποίησης ανά αναπηρία και βαθμίδα, προσβάσιμα
και προσαρμοσμένα βιβλία, εργαλεία αξιολόγησης, κοινωνικές ιστορίες,
εικονολεξικό, ψηφιακή βιβλιοθήκη, μοντέλα συνδιδασκαλίας και συλλογές καλών
πρακτικών.
Δεν σχεδιάζουμε πρώτα για έναν “μέσο μαθητή” και προσαρμόζουμε μετά.
Σχεδιάζουμε εξαρχής για τη διαφορετικότητα των μαθητών.
2. «Ύλη και Οδηγίες Διδασκαλίας της Αγγλικής Γλώσσας
στα Γυμνάσια των ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ. 2026–2027»
Βιβλία και ύλη
Η Αγγλική διδάσκεται μία
ώρα εβδομαδιαίως σε καθεμία από τις τέσσερις τάξεις του Γυμνασίου των
ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ. Η ύλη κατανέμεται στα βιβλία Think Teen! ως εξής: Α΄ τάξη
Units 1–6 του Think Teen! 1 – Αρχάριοι, Β΄ τάξη Units 7–9 του ίδιου
βιβλίου και Units 1–4 του Think Teen! 2 – Αρχάριοι, Γ΄ τάξη Units 5–10
του Think Teen! 2 και Units 1–2 του Think Teen! 3, ενώ στη Δ΄
τάξη προβλέπονται Units 3–10 του Think Teen! 3.
Ωστόσο, το ίδιο το έγγραφο
διευκρινίζει ότι ο εκπαιδευτικός πρέπει να αξιοποιεί το προτεινόμενο υλικό
λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των μαθητών και τις αντικειμενικές συνθήκες
διδασκαλίας.
Πλαίσιο αναφοράς: ΕΠΣ-ΞΓ και CEFR
Η διδασκαλία βασίζεται στο Ενιαίο
Πρόγραμμα Σπουδών για τις Ξένες Γλώσσες (ΕΠΣ-ΞΓ), στα ισχύοντα βιβλία και
σε άλλες εγκεκριμένες εκπαιδευτικές πηγές. Το ΕΠΣ-ΞΓ οργανώνει τη μάθηση με
βάση τις επικοινωνιακές γλωσσικές ικανότητες και τα επίπεδα γλωσσομάθειας,
σε σύνδεση με το CEFR.
Μια από τις σημαντικότερες
αρχές του κειμένου είναι η μετάβαση:
από την υλικοκεντρική → στη
μαθητοκεντρική προσέγγιση
από την “κάλυψη της ύλης” → στο τι πραγματικά θα μάθει και θα μπορεί να
κάνει ο μαθητής.
Το πρόγραμμα, επομένως, δεν
αντιμετωπίζει τους μαθητές μιας τάξης ως ομοιογενή ομάδα. Αναγνωρίζει
διαφορετικά επίπεδα, εμπειρίες, ενδιαφέροντα και ρυθμούς μάθησης και προβλέπει εξατομικευμένη
μάθηση και διαφοροποιημένη διδασκαλία.
Το βιβλίο δεν είναι το curriculum
Το έγγραφο είναι ιδιαίτερα
σαφές ότι το διδακτικό βιβλίο αποτελεί ένα εργαλείο μεταξύ άλλων μέσων και
πόρων. Μάλιστα, επισημαίνεται ότι τα υφιστάμενα βιβλία μόνο εν μέρει
συνάδουν με το ΕΠΣ-ΞΓ και δεν καλύπτουν πλήρως ορισμένες δεξιότητες, όπως η
διαμεσολάβηση. Όταν οι στόχοι δεν εξυπηρετούνται επαρκώς από το βιβλίο, ο
εκπαιδευτικός μπορεί να επιλέξει κατάλληλο πρόσθετο υλικό.
Διάγνωση → σχεδιασμός → διαφοροποίηση
Στην αρχή του σχολικού έτους
κρίνεται απαραίτητο να αξιολογηθεί το επίπεδο επάρκειας στα Αγγλικά, με
διαδικασία προσαρμοσμένη στις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και στις γνωστικές
δεξιότητες των μαθητών. Τα αποτελέσματα χρησιμοποιούνται για τον σχεδιασμό με
βάση το επίπεδο, τις δυνατότητες, τις ανάγκες, την παρούσα επίδοση και τους
βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους.
Για τη διδασκαλία προτείνονται
ιδιαίτερα:
τμηματοποίηση της μάθησης •
απλή και εύληπτη παρουσίαση • πολυαισθητηριακές μέθοδοι • εικόνες • νοητικοί
χάρτες • σωματική κίνηση • εκπαιδευτικό δράμα, με δυνατότητα άμεσης αναπροσαρμογής της
μεθόδου ή του υλικού ανάλογα με τον μαθητή.
Η πρόοδος αξιολογείται διαμορφωτικά
καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ώστε ο εκπαιδευτικός να μπορεί να
ανασχεδιάζει τη διδασκαλία και να επαναπροσδιορίζει τους στόχους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου